Dat Koninkrijk van U, weet U wel, wordt dat nog wat?
Gerard Reve eindigde zijn bekende gedicht “Graf te Blauwhuis’ met de bekende woorden: “Dat Koninkrijk van U, weet U wel, wordt dat nog wat?” Als er in de kerk over het Koninkrijk wordt gesproken, denken veel mensen aan toekomstverwachting. In het Onze Vader bidden we: “Uw Koninkrijk kome”: waar denk je dan aan?
Geen oorlog, geen (zinloos) geweld. En dat er genoeg brood en liefde en recht is, genoeg voor iedereen. Komt dat koninkrijk van God nog, of moeten wij dat koninkrijk naderbij brengen? Maar….. kunnen wij dat wel? Wij kunnen dat koninkrijk toch niet dichter bij brengen? Hoe zit dat? De komst van het Koninkrijk raakt een diep verlangen naar vrede, met de Bijbelse belofte dat eens het Koninkrijk zal komen. Het klinkt als het onmogelijke dat eens mogelijk zal worden.
Dag Hammerskjöld, de eerste algemeen secretaris van de Verenigde Naties, schreef in 1950: “De VN is niet opgericht om de mensheid naar de hemel te brengen, maar ze van de hel te redden”. Van allerhande wapentuig worden landbouw werktuigen gemaakt. In plaats van leven vernietigen en de aarde laten verkleuren met bloed, wordt de aarde bebouwd en wordt er nieuw leven gewekt.
Dat is de taal die hoort bij Advent. Daarin leveren we ons niet uit aan speculaties of vage wensdromen. Nee, het gaat om de verwachting van wat concreet komen gaat. Wat met handen te tasten is en met ogen gezien wordt.
Het is de taal van Advent. Wij zitten maar niet zomaar wat af te wachten. Wij verwachten een nieuw bestel. Een nieuwe heerschappij van recht en gerechtigheid! Je moet er wel iets voor doen. Daar waar mensen bij elkaar komen en samen lezen, en leren en over hun inspiratie praten, gaat er iets gebeuren. Als je deelt wat je bezighoudt en wat je bezielt, wordt de liefde en trouw van de Eeuwige tastbaar. Als je je diepste verlangens met elkaar durft te delen, zul je merken dat je het leven weer aandurft, kom je tot leven, ga je bouwen aan het Koninkrijk en wordt een begin van het visioen van vrede en gerechtigheid zichtbaar.
Ik hoor u al denken: “Ja, dat is allemaal prachtig, maar in de Bijbel beginnen al die visioenen over vrede en gerechtigheid toch met “In ’t laatste der dagen”, met “Eens……”. Dat wil toch zeggen: straks, in de toekomst, ergens ver weg?! Nee, dat betekent het niet. “In ’t laatste der dagen” is geen tijdsaanduiding, maar een kwaliteitsaanduiding. Wat vandaag gebeurt lijkt van geen kant op wat het zou moeten zijn, we moeten er aan werken om vandaag te laten lijken op het Koninkrijk.
“Dat Koninkrijk van U, weet U wel, wordt dat nog wat?”, vroeg Gerard Reve. Ja, het komt! Maar het komt niet vanzelf. Daar moet je aan werken, vol vertrouwen! ds. Gerrit Olsman