Gezamenlijke Dienst Open Hof – Zondag 5 juli 2026

In verhalen uit het Eerste Testament nemen ‘kleinen’ het op tegen de sterken. Neem Rispa uit 2 Samuël 21:1-14: een voorbeeld van een vrouw die zich verzet. Rispa was een van de vrouwen van koning Saul en kreeg twee zonen bij hem. Saul is al dood. En nu heeft haar het vreselijke bericht bereikt dat haar beide zonen gedood zijn en vijf kleinzonen erbij. Zeven in totaal. Ze zijn verhangen, in opdracht van koning David, Sauls opvolger. Hij wilde daarmee de voormalige vijanden van Saul tevreden stellen. David had er niet eens lang over hoeven nadenken. Was hij bang voor concurrentie? Ach, wat zijn nou zeven doden? Zoveel is dat toch niet, heeft koning David wellicht gedacht. In onze tijd is dat niet anders. Rispa spreidt een kleed uit aan de voet van de zeven galgen en blijft bij de lichamen van haar zoons en kleinzoons, de hele oogsttijd lang, tot de regens vallen. Als een dwaze moeder staat ze daar om te doen wat ze moet doen, en ze weet van geen wijken om deze zeven recht te doen. Rispa’s naam betekent ‘gloeiende kool’. Ze doet die naam eer aan: ze gloeit van verontwaardiging én ze stapelt vurige kolen op het hoofd van de schuldige. Want als David hoort wat Rispa doet, lijkt er toch iets te gebeuren.
ds.Gerrit Olsman