Vesper “Rondom Oosterhuis” in de Emmakerk
Op zondag 8 november om 19.30 u. wordt in de Emmakerk te Soest een vesper ‘Rondom Oosterhuis’ gehouden waarin teksten en liederen van Huub Oosterhuis zullen klinken. Ook zijn twee liederen van de hand van Jasper van den Bovenkamp (muziek: Ineke Opstal) toegevoegd aan het programma.
In zinvolle betekenis vullen tekst en muziek elkaar harmonieus aan.
Net als in 2025 staat deze vesper voor een deel in het teken van ‘Allerheiligen’ en de ‘Gedachteniszondag’.
Een projectkoor verzorgt, soms samen met de aanwezige bezoekers, de muzikale omlijsting. Pianiste is, net als vorig jaar, Ineke Opstal. Koorrepetitor en dirigent is Gerrit van Vembde.
Meezingen in het projeckoor? Graag!
Het projectkoor repeteert vanaf 29 september elke dinsdagavond in de Emmakerk tussen 20.00 en 22.00 uur.
Meld je per mail aan bij vembde@xs4all.nl onder vermelding van je stemgroep (S/A/T/B). En kun je een keer niet mee repeteren? Geen probleem: alle partijen worden ingezongen en ingespeeld en geplaatst op een website (gerritvanvembde.yurls.net) zodat je thuis kunt oefenen.
Gerrit van Vembde
Deze vesper opent met een lied van Huub Oosterhuis waarin hij een sterke sociale betrokkenheid verpakt in theologische poëzie.
Dit lied is een gebed van hoop. Het vertelt dat God groter is dan onze werkelijkheid en ons uiteindelijk zal bevrijden van alle kwaad. Oosterhuis droomt van een “stad van brood en spelen” waar de dood en de onderdrukker niet meer zullen zijn. In de toekomst worden wensdromen waar en spreken mensen uiteindelijk “een taal van hoop en vrede”.
‘Het lied van vandaag en morgen’
1. Geen taal die Hem vertaalt, geen lied dat bij Hem haalt,
geen god aan Hem gewaagd.
Zijn handen spelen in op ieder nieuw begin, geen ander die ons draagt.
Die in de stilte sprak, het noodlot onderbrak
en baande nieuwe wegen,
Hij is nog niet verstomd, Hij zoekt naar ons, Hij komt
in mens na mens ons tegen.
2. Het meeste gaat voorbij maar meer en meer wordt Hij
de toekomst die ons wacht.
Bij Hem is geen verraad, Hij zelf heeft ons gemaakt,
Hij peilt en proeft ons hart.
Wij leven maar niet echt, zijn land van rust en recht
aanschouwen wij van verre.
Woestijn is om ons heen en allen, een voor een,
vervreemden, vallen, sterven.
3. Als alles is volbracht zal Hij voor ons een stad
van brood en spelen zijn.
De stok die ons regeert, de bek die ons kleineert,
de dood zal niet meer zijn.
Doorschenen van zijn licht, doorschijnend ons gezicht,
voltooid is ons verleden.
Wensdromen worden waar, wij spreken met elkaar
een taal van hoop en vrede